Meer dan je denkt

14 oktober 2026

Mensen leven van gewoontes. Iets doen op geregelde tijdstippen biedt houvast en vaak ook iets om naar uit te kijken. Vooral in een gezin met kinderen wordt het leven zo haast onmerkbaar gestructureerd.

‘Na je bad gaan we samen een verhaaltje lezen.’

‘Als we gaan wandelen en we zijn boven op de heuvel, krijg je bij de boom een snoepje.’

‘Met Allerheiligen gaan we naar het kerkhof om een bloemetje op het graf van opa te zetten.’

Met kinderen zijn er eindeloos veel kansen om fijne rituelen in te voeren. ’s Avonds voor het slapengaan een stukje uit de kinderbijbel lezen. Samen de dag overlopen en God danken voor wat er mooi en goed was.

Kinderen helpen je vanzelf om die rituelen niet te vergeten, ook als jij ze soms wel eens wilt overslaan wegens tijdsgebrek.

Maar we kunnen ook onszelf helpen met rituelen. Stilvallen bij een kaarsje en terugkijken naar de voorbije dag. Of elke ochtend je dagelijks Bijbelvers lezen via een app. Ook de zondagsmis kan een ritueel zijn waar je aan vasthoudt, ook als je al eens niet zo goed meer weet waarom.

En hoeveel plezier doet het als je in de gezinnen van je kinderen merkt dat ze een ritueel – vaak in een aangepaste vorm – hebben meegenomen. Als ze op dezelfde manier Sinterklaas vieren of de paaseitjes verspreiden zoals jullie destijds. Als ze elkaar het ja-woord geven in hun eigen woorden waarin ook de oude formules weerklinken. Als er een kleinkind wordt gedoopt met dezelfde gebaren en symbolen die al eeuwenlang dienst doen. Dan is er veel om dankbaar voor te zijn. Want een ritueel zegt altijd meer dan je denkt.

(Ademtocht oktober 2026, photo by Jeremy McKnight on Unsplash)