Kolet Janssen

auteur

Tag: dood

Eeuwig leven in een nieuwe vorm

Eeuwig leven in een nieuwe vorm

10 juli 2019

‘Vier vandaag uw vijfjarige vriendschap met Luc op Facebook!’ schreeuwt mijn startpagina me op een ochtend toe. Ik heb wel wat anders aan mijn hoofd, maar afgezien daarvan: het kan helemaal niet meer. Want Luc is in het begin van dit jaar gestorven.

Lees meer »

Handtas

Handtas

1 mei 2019

Op de snelweg lees ik met een schok de familienaam van mijn overleden vriendin op de flank van een vrachtwagen. Het heeft natuurlijk niets met haar te maken, maar toch komt ze even heel dichtbij.

Lees meer »

Benen

Benen

2 april 2019

Kleinzoon en ik komen langs de Veritaswinkel. In de etalage staan een viertal losse benen met verschillende panty’s in frivole motiefjes.

Lees meer »

Afscheid

Afscheid

18 maart 2019

Met honderden mensen tegelijk stil zijn rond het dode lichaam van een lieve vriendin, dat was misschien wel het meest indrukwekkende onderdeel van de afscheidsviering. Zwijgen bij wat je niet verstaat, bij wat je te boven gaat, het heeft iets sterks. Als zoveel mensen samen aan iemand denken, wordt die persoon heel even weer een […]

Lees meer »

Sterk als de dood is de liefde

Sterk als de dood is de liefde

13 februari 2019

De vrouw van een kennis van mij is drie jaar geleden gestorven en hij mist haar nog elke dag. Soms is zijn verlangen zo sterk dat hij haar aanwezigheid lijkt te voelen.

Lees meer »

Plompverloren

Plompverloren

12 december 2018

Ik kwam haar tegen bij de brievenbus, waar we allebei een stel omslagen door de gleuf wilden gooien. ‘Ook al kerstkaartjes?’ vroeg ik glimlachend. Ze keek me vreemd aan en zei toen plompverloren: ‘Mijn man is twee weken geleden gestorven.’

Lees meer »

Op hotel

Op hotel

16 november 2018

Ik ben op hotel in een stad in een oostelijk buurland. Telkens als ik naar mijn kamer wil, weet de portier me te melden dat mijn ouders op bezoek zijn geweest en dat ik ze net gemist heb. Ik vind dat vervelend en ik begrijp er niks van.

Lees meer »

Ook al zouden de hel en de hemel niet bestaan…

Ook al zouden de hel en de hemel niet bestaan…

3 november 2018

Ik heb altijd een heel concreet geloof in het hiernamaals gehad. Niet wat de precieze details betreft van wolkenkleur of rijstpapbordjes, maar ik beschouwde het onbewust als een soort eindeloze extra-time.

Lees meer »

Wat doe je op het kerkhof?

Wat doe je op het kerkhof?

31 oktober 2018

Het wordt weer druk op het kerkhof deze week. Eerst om te schrobben en te poetsen, dan om bloemen te zetten bij onze lieve doden. Sommigen liggen er al jaren, anderen nog maar pas.

Lees meer »

Ontmoeting op het kerkhof

Ontmoeting op het kerkhof

23 oktober 2018

Gewapend met schopje en plantjes trok ik naar de plek waar mijn vader begraven ligt. Ik vreesde dat de hete en droge zomer niets zou hebben heel gelaten van de klimop, de petunia’s en de lobelia die ik er had geplant in juni. Groot was mijn verbazing toen ik het bloemenvak van mijn vaders graf […]

Lees meer »

Hemelsleutel

Hemelsleutel

8 oktober 2018

De laatste bloeiende plant in de tuin van mijn vader heette ‘hemelsleutel’.

Lees meer »

Waar is de kerk als mensen doodgaan?

Waar is de kerk als mensen doodgaan?

16 januari 2018

Onlangs overleed mijn vader op 94-jarige leeftijd. Wij wilden graag een pastor bij zijn sterfbed, maar dat bleek niet zo eenvoudig.

Lees meer »

Alles gaat voorbij

Alles gaat voorbij

8 oktober 2015

Lees meer »

De naam van het kindje

De naam van het kindje

26 februari 2014

Een naam is meer dan een formaliteit. Dat blijkt uit de verhitte discussies rond de wetswijziging over de familienamen. Is de veranderde regeling een goede zaak? Is een familienaam iets dat je mag kiezen of is het gewoon een voortvloeisel uit de feiten?

Lees meer »

Het boek van de troost

Het boek van de troost

22 september 2007

Wanneer was je blij? Bij de uitreiking van mijn turnmedaille. (Jelle, 13) Op de dag dat mijn zusje werd geboren. Ze zag er zo lief uit! (Chloë, 10) In de zomervakantie. Ik ging elke dag zwemmen! (Franceska, 12) Wanneer was je verdrietig? Toen wij een belangrijke voetbalwedstrijd verloren. (Charlotte, 12) Ik moest een beetje huilen […]

Lees meer »

Het teken

Het teken

8 september 1999

‘Achteraf waren er wel duizend dingen waaraan we het hadden kunnen merken. De manier waarop hij zelfs de grootste opscheppers van de klas een toontje lager deed zingen. Hoe hij luisterde als iemand hem iets vertelde. De warmte van zijn glimlach. Uren later hield je er nog een fijn gevoel aan over. Maar we zetten […]

Lees meer »