Beurs van de boekenbeurs

11 november 2026

Die keer dat ik urenlang aanschoof voor een plekje op de parking, die vol bleek toen ik aan de beurt was. Waarop ik straten verderop ging parkeren op een vermoedelijk illegale plaats en als bij wonder geen boete kreeg.

Die keer dat ik zo ver moest gaan parkeren op de parking, dat ik in zeven haasten naar mijn afspraak op de beurs rende en daardoor vergat de rij en de plek van mijn auto in mijn hoofd te prenten. Waardoor ik in het donker ’s avonds eindeloos over de parking zwalpte, de wanhoop nabij en pas een uur later mijn karretje terugvond.

Die keer dat ik met de trein en de tram naar de boekenbeurs ging en op de terugweg de foute tram nam en in een mij onbekend Antwerps station terechtkwam, vanwaar slechts sporadisch een tram terugspoorde naar waar ik hoorde te zijn.

Die keer dat ik een hele namiddag van signeren naast een als muis verklede auteur zat, die niet kon praten omdat er geen mond in zijn muispak zat.

Die keer dat ik als bescheiden en aimabele auteur vlak naast succesauteur Marc De Bel zat en er alleen dikke rijen fans van hem voor mijn tafeltje drumden. En ik toch de hele middag moest blijven glimlachen.

Die keer dat een voorbijlopende papa nijdig mijn boek ‘Seks, hoe voelt dat?’ uit de handen van zijn zoontje rukte, terwijl die nochtans helemaal tot het doelpubliek behoorde. ‘Dat is niks voor jou!’ foeterde de papa opgelaten.

Al die keren dat juffen en meesters kwamen vertellen wat ze allemaal gedaan hadden in de klas met een boek van mij. En dat ik boeken mocht signeren voor hele klassen en scholen.

Die keer dat een kind een boek van mij opraapte op het tafeltje waaraan ik zat en begon te lezen en niet meer stopte en ik mijn adem inhield.

Die keer dat ik in Kortrijk werd geïnterviewd door iemand van Libelle en op de aankondiging in de zaal een dikke dt-fout in de titel van mijn boek zag staan. (Hoe wordt ik…)

Die keer dat ik dacht: ongeveer iedereen schrijft, als je ziet wat hier ligt. Terwijl het eerder is: ongeveer iedereen leest.

Van boeken heb je nooit genoeg. Het is by far mijn beste hobby ooit, voor nu en altijd. Er komt nooit een einde aan, want er is altijd nog wel een boek dat ik wil lezen. (Of liever een hele stapel boeken.)

(Photo by Blaz Photo on Unsplash)