Het einde van de roerloosheid

11 maart 2026

De winter is overstag. Overal priemen er groene scheutjes tevoorschijn. Vlekken bosanemonen en speenkruid weven tapijtjes onder de nog kale bomen van het bos. De botten aan de takken worden dikker, maar ze blijven wijselijk nog dicht.

Ook binnen in huis wordt het lente. De knoppen van mijn geraniums die al sinds augustus hingen te wachten, barsten open in vuurrode pracht. Mijn siernetel krijgt dankzij de zon weer wat kleur.

Zelfs mijn kamerplant die al drie jaar roerloos op de kast staat, laat zich vermurwen. Hij heeft sinds mensenheugenis drie stelen met donkergroene, glanzende bladeren. Al drie jaar zie ik er geen blaadje bijkomen. Maar eind februari heb ik al mijn aaibare kamerplanten met een washandje afgesopt en een paar korreltjes groeistof gegeven. En kijk, het heeft gewerkt. Mijn stugge kamerplant verrast mij met een nieuwe scheut. Hij groeit elke dag en begint zich voorzichtig open te plooien.

De lente brengt het einde van de roerloosheid. Wat verstard is, wordt zacht en kan weer groeien. Licht en warmte werken altijd. Bij kamerplanten en bij mensen.

Fijne ontdooitijd!