De kleine bekering

22 april 2026

Een bekering hoeft niet altijd groot te zijn.

Het kan ook een klein en bijna onopgemerkt gebeuren zijn.

Als je met een slechtgehumeurde blik rondloopt en je aan alles en iedereen ergert, kan het een bekering zijn als je opeens stilstaat en een koolmeesje in de tuin ziet. Zo’n vogeltje kijkt je dan schuin aan en heel even besef je dat alles een plaats heeft in onze wereld. En jij dus ook, zelfs met je slechte humeur.

Heel dikwijls is dat slechte humeur dan als bij toverslag verdwenen. Je kunt weer glimlachen. Je groet de mensen op straat. Je ziet hoe lief veel mensen spontaan zijn voor elkaar.

Je zucht en lacht een beetje met jezelf. Wat maak je je toch altijd druk! Terwijl je heel goed weet dat het niets uithaalt, integendeel.

Je zet je blik en je hart weer open en je steekt je handen uit naar wie je tegenkomt. Je krijgt zo minstens evenveel terug als je geeft.

Je weet best dat niet alle problemen op die manier opgelost kunnen worden. Er is onrecht dat zo diep gaat dat er meer nodig is. Maar voor de dagelijkse huis-, tuin- en keukenongelukjes, doet een open hart wonderen.

Je vraagt je af waarom niet iedereen altijd zo kan zijn: ruimhartig, mild, attent en met oog voor het beste in iedereen. Je weet maar al te goed hoe snel je weer dicht kunt klappen.

Gelukkig kunnen we ons elke dag opnieuw bekeren.

(Ademtocht maart 2026, Image by ChiemSeherin from Pixabay)