Doe het met wat je hebt

14 september 2025

Onlangs las ik in een boek een uitvoerige beschrijving van hoe monniken naast de geloftes van gehoorzaamheid, kuisheid en armoede ook nog de gelofte van ‘stabilitas’ afleggen. Dat betekent dat je intreedt in een bepaalde abdij en daar blijft wonen voor de rest van je levensdagen. Je blijft trouw aan het gebouw, zijn omgeving en alle mensen die er samen met jou wonen.

Je hele leven op een en dezelfde plek blijven, dat lijkt in onze tijd een hele opoffering. Maar voor de generatie van mijn ouders was dat gewoon de dagelijkse werkelijkheid. Zij bouwden in de eerste jaren van hun huwelijk een huis en bleven daar wonen tot ze over de negentig waren en het echt niet meer lukte. Ze gingen nauwelijks op reis en kenden hun omgeving door en door. Natuurlijk hadden ze elkaar zelf gekozen als medebewoners, maar ook zelfgekozen mensen doen niet noodzakelijk wat jij van hen verwacht. Dat kan elke gehuwde je vertellen. Om nog maar te zwijgen van de kinderen die er nadien opduiken.

We leven in een tijd waarin verandering in hoog aanzien staat: op elk gebied van je leven moet je het als het zo uitkomt over een heel andere boeg kunnen gooien. Een partner kun je verlaten of je kunt verlaten worden. Je kunt ‘uit je job groeien’ en op zoek gaan naar iets helemaal anders. Een huis is niet meer dan een tijdelijke schil. Veel mensen dromen ervan om voor een tijd op andere plekken ter wereld te wonen. Reizen kunnen niet ver genoeg gaan.

Nochtans gaat er ook een bekoring – en een uitdaging – van uit om het te doen met wat je hebt: deze partner en deze kinderen. Dit lijf, dit karakter en dit verstand. Dit huis en deze gemeente. Deze buren en vaste voorbijgangers. Dit werk met deze collega’s. Deze tuin, dit park, dit bos en deze speeltuin. Er is altijd wel iets mooiers, groters of indrukwekkenders te bedenken. Maar in het leven is het vaak de kunst om iets moois te maken van wat je hebt.

Dit is geen pleidooi om te blijven zitten in wat je diepongelukkig maakt. Maar wel een oproep om het niet te snel op te geven, met mensen en met plekken. Trouw is geen beschimmelde waarde. Het is een sterke kracht die onze goede voornemens kan stutten, zoals de stokken mijn tomatenplanten rechtop houden. Daarzonder kunnen ze geen vrucht dragen.

(Otheo.be, Photo by Mikołaj Maciocha on Unsplash)