Emoe

23 september 2026

‘Als je een emoe ziet wandelen met een paar kuikens erbij, weet je zeker dat het een mannetje is’, zegt de gids.

De zorg voor het nageslacht is bij emoes anders verdeeld dan bij veel andere soorten, inclusief de mens. Mevrouw emoe legt een stel eieren en daarmee zit het werk voor haar erop. Meneer broedt de eieren uit, helpt de kleintjes uit de schaal klauteren en leert hun alles wat ze moeten weten om een flinke emoe te worden. Ondertussen gaat ma haar eigen gangen en komt hoogstens nog even hallo zeggen.

Je hoort zwangere vrouwen weleens verzuchten dat hun partner het na de geboorte van hen mag overnemen, maar in de praktijk komt daar meestal weinig van in huis. Borstvoeding is toebedeeld aan mama en voor ze het weet heeft ze weer het kind de hele dag en nacht in haar armen. Ook al wil pa wel inspringen, hij heeft gewoon op dat moment een stuk minder te bieden.

Nee, dan is het bij de emoe eerlijker geregeld. Net als een bevalling lijkt me het leggen van een emoe-ei geen pretje. Zo’n ei heeft namelijk het volume van wel tien kippeneieren. Daar mag dus best iets tegenover staan. Dus zorgt pa voor het broeden en de opvoeding. Zou hij zijn stempel op de kleintjes drukken terwijl ma aan haar mentaal en fysiek welzijn werkt en weer op krachten komt voor de volgende leg?

Al die instincten, bij emoes en bij mensen, wat moeten we ermee? Erin opgaan, er tegenin gaan, ervan genieten, er onderdoor gaan. Misschien is het voor emoes wel even complex als voor ons. Een man met een kinderwagen is stilaan een gewoon verschijnsel. We halen ze nog wel in, die emoes.

(Photo by Wild Spirit on Unsplash)