Grijze nomaden

27 september 2026

Op bezoek bij onze zoon in Australië zien we het verschijnsel van duizenden rondtrekkende bejaarden. Ze verhuren hun huis en reizen met een caravan doorheen hun hele prachtige land. Dat is zo groot dat je daar makkelijk enkele jaren mee zoet bent.  ‘Grey Nomads’ worden ze genoemd, ‘grijze nomaden’. Ze zorgen ervoor dat het in de kustplaatsjes ook buiten de schoolvakanties gezellig druk is. Niet met enthousiast roepende kinderen, maar met intens genietende bejaarden. Ze zijn zelfredzaam en avontuurlijk en ze lijken altijd goedgehumeurd. ‘SKI’ lezen we achterop zo’n caravan. Dat staat voor Spending the Kids Inheritance. Humor houdt hen vrolijk en gezond.

Af en toe voel ik me zo’n grey nomad in mijn eigen leven. De wereld dendert maar door en ik hou al lang geen gelijke tred meer. Soms trekt een of andere gebeurtenis mijn speciale aandacht, maar verder hobbel ik maar wat mee met de rest. Wie ouder wordt, mag dwarrelen en zijn focus af en toe loslaten. Ik vind het wel leuk om wat meer tijd te hebben om bij iets of iemand te blijven stilstaan. Om iets vanzelfsprekends opeens helemaal bijzonder te vinden. Om een zicht, een geluid, een geur of een smaak helemaal te laten doordringen zonder me te hoeven haasten. Ik scharrel wat van hier naar daar en doe onderweg de meest fascinerende ontdekkingen.

Een nomade weet niet altijd precies waarnaar hij op weg is. Maar hij blijft stappen of rijden. Hij is altijd onderweg. Want het leven is zo groot en zo mooi dat je moet blijven bewegen en ontdekken.

(Otheo.be, photo by Dillon Wanner on Unsplash)