Elkaar helpen kijken

8 maart 2026

Onlangs liepen mijn man en ik over een zonovergoten plein in onze stad, toen er opeens een mevrouw een microfoon van de vrt onder onze neus stak. Of ze ons even enkele vragen mocht stellen. Over hoe we ons voelden nu er alweer een oorlog was uitgebroken. Of we vonden dat er te veel nieuws daarover op ons afkwam, ook vanuit de vrt?

Wij zuchtten. Van die oorlog word je inderdaad niet vrolijk. We volgen het nieuws aandachtiger en we leven mee met de vele onschuldige slachtoffers die er in elke oorlog vallen. Maar echt ongelukkig, angstig of moedeloos worden we er niet van. Want elke tijd heeft zijn eigen problemen. Veraf of dichtbij. We hebben niet te kiezen welke of hoeveel. We moeten er in ons leven, in onze tijd een draai mee vinden. Doen wat we denken dat goed is. Niet wegkijken maar ons ook niet laten overspoelen. En blijven hopen dat we er als mensheid uit zullen komen.

Het heeft wel iets te maken met het volgende geestelijke werk van barmhartigheid op mijn lijstje voor de vasten: de onwetenden onderrichten. Onwetenden zijn geen domme mensen. Het zijn gewoon mensen die iets niet gezien hebben. Dan is het de taak van anderen om hen daarop te wijzen: kijk hier eens naar! Dit is misschien belangrijk en interessant voor jou! Ze leren iemand iets zien waar hij of zij nog niet aan gedacht had.

Iedereen is al eens een onwetende, een niet-ziende. Dan hebben we iemand nodig die ons (onder)wijst. Die ons laat zien waar we overheen hebben gekeken en ons een andere kijk op iets biedt. Zodat onze ogen opengaan en we het grote geheel niet uit het oog verliezen. Ook als dat soms moeilijk is.

(Otheo.be, photo by Ante Hamersmit on Unsplash)