Hoezo geen stoute kinderen?

23 november 2025

Je zult maar een kind zijn dat gepest wordt. Een van elke vijf kinderen, volgens de statistieken, dat soms jarenlang wordt uitgelachen, genegeerd, uitgesloten, gekleineerd, afgeperst of uitgescholden. In het echt of online.

Misschien heb je een volwassene om hulp gevraagd. Misschien heeft dat geholpen, misschien ook niet. Volwassenen kunnen lang niet alles, ook al denken ze vaak van wel.

Misschien heb je gedacht: Sinterklaas zal er iets aan doen, want hij weet alles. Het staat toch allemaal in zijn grote boek?

En dan zegt de Sint triomfantelijk: ‘Er zijn geen stoute kinderen!’

En je hart valt in scherven. Hoe kan het dat hij het niet weet? Dat hij niet ingrijpt? Wat een nepsint!

De echte Sinterklaas weet wel beter. Natuurlijk zijn er stoute kinderen. Net zoals er gemene volwassenen zijn. Dat mag en moet gezegd worden.

De meeste mensen zijn een beetje van allebei. Soms vol goede wil, soms vol lelijke streken. Zolang ze daar spijt van hebben en telkens opnieuw proberen om lief te zijn, is er niets aan de hand. Maar Sint mag en moet het duidelijk zeggen: het is niet oké om anderen pijn te doen of verdrietig te maken.

Als je dag in dag uit gepest of gekleineerd wordt, voelt het op de duur alsof je in stukken bent gesneden. De echte Sinterklaas heeft heel lang geleden een paar stukgesneden kinderen weer in elkaar gezet. Dat kan hij nog steeds doen. Van Sinterklaas krijgen boeven en gemeneriken niet het laatste woord. Ook nu niet. Je mag maar hulpsint spelen als je dat heel goed beseft.

(Otheo.be, afbeelding van RvT via Pixabay)