Jaarmarkt

9 september 2026

In de eerste kermisweek is er in onze stad steevast jaarmarkt.

Een man probeert de voorbijgangers een plaat aan te smeren waarop je vlees uit de diepvries kan ontdooien zonder de magnetron te gebruiken. ‘Wie heeft zoiets nodig?’ denk ik, terwijl ik vermijd om oogcontact met de marskramer te maken. Toch blijven er mensen gebiologeerd staan kijken en luisteren naar zijn wervende verkooppraatje. Er zijn ook onmisbare vlekverwijderaars en kookpannen die zelfs niet aanbakken als je het er om zou doen.

Voortschuifelen in een mensenmassa is niet een van mijn hobby’s, maar op de jaarmarkt hoort het erbij. Bij heel wat eetstandjes staan mensen in het zonnetje te genieten van elkaar, de opgewekte sfeer en het lekkers. Er is van alles te zien. Afgeprijsde kledingstukken bungelen aan de rekken. Verlokkelijk groene kamerplanten gaan voor een spotprijs de boodschappenmand in. Overal in de stad kom ik fietsers tegen met veel te grote bananenplanten in hun fietszakken.

Een paar dagen eerder gingen we met kleindochter naar de kermis. Ze zat opgewonden in een wagentje dat rondjes reed en daarna ging ze eendjes vissen, met als prijs een kleine eenhoornknuffel en een pot roze slijm. Aan haar arm bungelde een grote ballon in de vorm van een hond. ‘Wat een mooie hond!’ zei ik enthousiast. ‘Dat is Chase’, corrigeerde ze me. Toen ze achterop de fiets met haar mama naar huis reed, kon ik haar dankzij Chase nog lang spotten.

Soms is geluk niet meer dan een ballon, een eenhoorn en een pot roze slijm. Op de kermis vind je het allemaal.

(Photo by Kelvin Zyteng on Unsplash)