Knuffelcontact

18 maart 2026

Elk jaar op de tweede vrijdag van maart viert Bednet Pyjamadag. In veel scholen komen de kinderen en de leraars dan in pyjama of onesie naar school. Maart is ook de jeugdboekenmaand waarop ik in veel scholen ga vertellen over verhalen schrijven. Eén keer was ik zelf in pyjama en daarmee haalde ik het avondjournaal op tv.

Afgelopen vrijdag was ik in een school in de Kempen. Kinderen in eenhoornpyjama of een outfit met sterren en raketten zaten me gezellig op te wachten. De juffen en meesters deden ook mee met het thema. Een juf in een stoere ruitjespyjama. Een andere in lichtblauwe sponsstof.

Het ontroerendste was de meester die me kwam helpen met het digibord. Meester Koen. Hij stelde zichzelf netjes voor, maar hij voelde meteen dat zijn imago toch een stevige twist kreeg door zijn outfit. Een beetje hulpeloos streek hij over zijn onesie-buik met luipaardenprint. Ik moest me inhouden om hem niet te knuffelen.

Wat zou onze wereld anders zijn als we elkaar altijd eerst in pyjama zouden ontmoeten. We zijn dan sowieso ontwapenend, gerelativeerd en zo zacht als een teddybeer. Het heeft geen zin om onze status of ons prestige op te houden als er een pyjamabroek rond je benen slobbert. We gaan elkaar vanzelf meer aanraken.

Is het geen troost om te weten dat er niet meer dan een pyjama nodig is om het zachtste in onszelf naar boven te halen? Het kan natuurlijk niet elke dag Pyjamadag zijn. Maar wat helpt is om je bij nieuwe ontmoetingen de persoon gewoon voor te stellen in pyjama. Met een beetje fantasie wordt iedereen zo een knuffelcontact.

(Photo by Eugenia Pan’kiv on Unsplash)