Romantisch

13 augustus 2025

Doorgaans ben ik vrij nuchter, maar af en toe krijg ik een opstoot van romantiek. Dan wil ik een kaarsje aan tafel en potten vol bloemen in ons tuintje en beeldjes van elfjes of kabouters en foto’s van vroeger en geborduurde servetjes en een handdoek met bloemetjes. Nu ik het zo op een rijtje zet, ben ik heel regelmatig romantisch. Voor mij is dat het perfecte medicijn tegen verzuring en cynisme.

Mijn betere helft is niet altijd mee. Hij laat zijn opladers slingeren op de salontafel en verpest zo mijn hele plaatje. Hij eet zijn koekjes zomaar uit het vuistje in plaats van ze te draperen op het schaaltje met de gouden klaverblaadjes. Voordat ik de kans krijg om de glazen en de hapjes op een ouderwets dienblad te zetten, is hij er al mee vandoor om ze nonchalant ergens neer te pleuren.

De enige uitzondering zijn snoeren met lichtjes. Daar bijt hij zich elke kerstperiode in vast. Hij drapeert ze met eindeloze zorg in de kerstboom en ook tegen de muur van ons kleine stadstuintje. En nu heeft hij bedacht dat hij ook op zomeravonden de tuin kan verlichten. Hij heeft dagenlang het internet uitgespit en is op de proppen gekomen met een snoer heel bekoorlijke lichtjes op zonne-energie. Daar geniet hij elke avond van. Het heeft lang geduurd voor het naar boven kwam, maar er zit blijkbaar toch ook in hem iets romantisch.

Mijn droom is nu nog een klein fonteintje in de tuin, ook op zonne-energie. Waar vogels en libellen bij kunnen komen dartelen. Voorlopig wuift mijn wederhelft mijn voorzichtig geopperde idee nog weg. Maar romantiek kan heel hardnekkig zijn. Er wordt aan gewerkt.

(Photo by Mark Timberlake on Unsplash)