Zes zeven

17 december 2025

Kleinzoon Mauro zit in het eerste middelbaar. Alles werd dit jaar op school een heel stuk serieuzer en hij doet zijn best om het allemaal onder controle te houden. Latijnse woordjes, wispelturige wiskundeverzamelingen, manieren om je te oriënteren en de perikelen van Paulus strijden om zijn aandacht. Voor de kerstexamens studeert hij af en toe bij oma en opa. Na verloop van tijd mag ik hem opvragen. Nederlandse zegswijzen en uitdrukkingen met dieren erin. Hij kent ze op zijn duimpje.

De raarste vindt hij: ‘Al draagt een aap een gouden ring, hij is en blijft een lelijk ding.’ Die kende hij voordien nog niet.

Gaia zou er inderdaad protest tegen moeten aantekenen. De uitdrukking stamt beslist nog uit de tijd dat je ‘aap’ vrijelijk als scheldwoord kon gebruiken. Dat lijkt nu ongepast, zowel voor de aap als voor de mens naar wie je het woord toegooit. Kinderen van nu leren dat elk dier mooi is op zijn eigen manier. Een aap is dus geen lelijk ding. Met en liefst zonder gouden ring! Tijden veranderen, maar de spreekwoorden lopen wat achter.

In de pauze tussen de studeerblokken speelt hij vier-op-een-rij met opa. Die wint het ene spelletje na het andere. Maar dan begint kleinzoon hem in te halen. Het wordt gelijkspel. Opa komt weer voor te staan. Spannend! Kleinzoon maakt de stand weer gelijk. 6-6! En dan, vlak voordat zijn mama hem ophaalt, het beslissende spelletje. Het wordt 6-7 voor Mauro!

‘Six seven! Six seven!’ roept hij triomfantelijk en maakt er het bijpassende afweeg-gebaar bij. Opa kijkt niet-begrijpend toe. Ik ben wel mee en probeer het uit te leggen. Al valt er niet veel aan uit te leggen, dat is juist de pointe van de hele jongerentaal-hype.

En zo merken we aan alles dat kleinzoon een tiener is geworden, of hoe dat tegenwoordig heet. Er is een tijd voor alles, zegt Prediker in de Bijbel. Zelfs voor six seven.