De laatste dagen van november

26 november 2025

Soms hebben mensen een speciale band met een of andere plek: een pad langs de rivier, een heuveltop met een uitzicht over het dal, een bijna vergeten straatje in het midden van de stad. Aan die plek hebben ze bijzondere herinneringen. Wij hebben hetzelfde met een tijdsspanne: de laatste dagen van november.

Het begon met de eerste avond die mijn lief en ik samen doorbrachten. Het was eind november. Ik was eerstejaarsstudente en hij zat in het tweede jaar. We begonnen te praten en dat is nooit meer opgehouden. Ik herinner me van die avond nog twee koppen hete poedersoep en een nachtelijk ritje op zijn fiets in de sneeuw, waarbij ik op de stang tussen zijn armen zat.

Jaren later verdedigde mijn man (die van het fietstochtje dus) ook in die week zijn proefschrift. Waar hij zes jaar lang aan gewerkt had, werd feestelijk afgerond.

Een jaar later werden in dezelfde periode onze tweelingdochters geboren. Ze waren meer dan welkom. Er volgden maanden van zorg en onderbroken nachten. Heel ons verdere leven moesten we plannen tussen de flesjes door.

En zo wordt het elk jaar opnieuw de laatste week van november. Het is een donkere en soms gure tijd. De winter moet nog echt beginnen en valt ons nu al zwaar. In al die jaren hebben we vaker sneeuw gehad in die week dan met Kerstmis. Eind november hebben mensen veel redenen om somber te zijn. Behalve wij. Want voor ons zit die week vol warme herinneringen en verjaardagen. En bovendien is het ook de tijd vóór Sinterklaas, waarin we schoenen vullen met liefs en lekkers en gevulde speculaas eten.

Natuurlijk zijn niet alle belangrijke dingen in ons leven gebeurd in de laatste dagen van november. We trouwden en kregen pleegkinderen in augustus, kochten ons huis in januari, kregen nog een zoon in juli. Maar nooit is bij ons de concentratie van heuglijke gebeurtenissen zo groot als eind november. Voor ons is dat een week vol ingedikt gezinsgeluk.

(Photo by Immo Wegmann on Unsplash)