Metamorfose

29 januari 2026

Metamorfose (voor gedichtendag)

Een donkere schim, een vage weerspiegeling,
een beeld vol raadsels,
zo zien we nu wat er is.
Maar ooit staan we oog in oog,
van aangezicht tot aangezicht,
met al wat leeft en is.
Dan zien we met een helder hart.
Zoveel is nu verward en onbegrijpelijk,
elke vraag stelt nieuwe vragen,
we lopen vast in onze eigen kronkels.
Maar ooit kennen we alles door en door,
zoals we zelf gekend zijn.
Zo zal het zijn als Gods nieuwe wereld komt.
Dit is wat blijft voor altijd: geloof, hoop en liefde,
deze drie,
en de grootste daarvan is de liefde.

Naar de eerste brief van Paulus aan de mensen van Korinte 13:12-13