Ook als je stinkt

17 mei 2026

Een van onze volwassen kinderen heeft een lek in de badkamer en komt snel bij ons douchen. Wij profiteren ervan om even samen te zitten. ‘Ik heb net gejogd, dus ik ga eerst douchen’, zegt ze. ‘Ik stink!’

‘Wij houden ook van jou als je stinkt’, zegt mijn man lachend.

Het is nog waar ook. Misschien is dat wel de definitie van familie: de mensen van wie je ook houdt als ze stinken. Kleine baby’s met walgelijke poepluiers, zwetende pubers die veel te lang in dezelfde lakens slapen, grootmoeders met een oudemensenadem. Je kunt het niet van iedereen verdragen, maar van je familie neem je dat erbij.

Zo zou het ook in de grote familie van de kerk moeten zijn. We zijn toch een huis met vele kamers? Kunnen wij dat tegen elkaar zeggen in onze geloofsgemeenschap? Ik hou ook van jou als je fanatiek of conservatief bent. Als je zo progressief bent dat je alles lijkt los te laten. Als je bijna nooit naar onze vieringen komt. Als je andere dingen belangrijk vindt dan ik.

Kun jij dat ook tegen mij zeggen? Hou je van mij als ik weer eens zeur over de rol van vrouwen of de onbegrijpelijke taal in sommige vieringen?

Misschien proberen we elk op onze hoogsteigen manier de vrede van God dichterbij te brengen. Elk met onze eigen aandachtspunten, die elkaar soms lijken tegen te spreken. Maar dat komt omdat we niet hoog genoeg vliegen om te zien hoeveel we delen en hoe sterk we samen horen. Dus ja, ook als ik vind dat je standpunt of je stijl stinkt, zal ik proberen van je te houden. Jij ook van mij?

(Otheo.be, photo by yang joe on Unsplash)