Reizen is een beetje geloven

13 september 2026

Opstijgen met een loodzwaar vliegtuig. De wolken langs de bovenkant zien en doen alsof je dat normaal vindt. Geloven dat je over oceanen vliegt. Landen op een plek waar de zon de andere kant op draait. Aannemen dat die mensen daar al een dag verder zijn dan waar jij vandaan komt.

Het valt ongetwijfeld allemaal uit te leggen en te bewijzen, maar voor een doorsnee argeloze reiziger zoals ik, zijn het stuk voor stuk kleine wonderen. Niet dat ik er moeite mee heb, ik ga gewoon mee met de flow. Iedereen gelooft het, dus waarom ik ook niet?

Misschien was het met geloven in God ook een beetje zo, in de tijd dat bijna iedereen eraan meedeed. Ook als je het niet helemaal snapte, was het eenvoudiger om mee te drijven op de stroom. Om je mee te laten nemen door de anderen die lijken te weten waar ze naartoe gaan.

Nu nog groeit mijn geloof als ik mee mag doen met anderen. Als ik mee mag bidden, mee mag zingen, mee mag vieren. We trekken elkaar mee op onze weg naar God en naar elkaar. Door het te beleven, wordt het steeds echter.

Net zoals bij een vliegreis. Het land waar we landen is echt. Er leven mensen die proberen gelukkig te zijn, net zoals hier. De dieren en de planten zijn anders, maar ze zijn prachtig zoals de natuur overal schitterend is. Door er te wandelen en met mensen te praten, valt elke twijfel weg.

(Otheo.be, photo by Deeva Sood on Unsplash)