Tijd van leven

14 december 2025

Wij mensen doen er vaak alles aan om de tijd te doden. We scrollen op onze mobiele telefoon als we ergens moeten wachten. We lezen dingen die we niet eens willen weten, we bingewatchen series om toch maar bezig te zijn. Of we spelen eindeloos spelletjes, die we nooit voorgoed kunnen winnen. We maken uitstapjes en plannen onze vakantiedagen vol. We vullen onze dagen met alles wat we niet mogen missen en worden daar hondsmoe van. We hebben het idee dat er nooit genoeg tijd is, en dat het ergste wat ons kan overkomen is, dat we een leeg stuk tijd in het vooruitzicht hebben. Een vol leven is een geslaagd leven, of dat denken we toch.

Maar waarom zouden we de tijd willen doden? Kunnen we die niet veel beter laten leven? Zou de advent misschien ook daarvoor bedoeld zijn?

Een stuk tijd waarin je ruimte laat voor wat er zich aandient. Misschien niets, dan mag je rustig je eigen gedachten denken zonder onderbreking. Of je kunt iets doen dat er anders niet van komt. Misschien valt er iets of iemand binnen. Of wordt je blik door iets gevangen. Of je hart door iets geraakt.

Je leert wachten op wat er gaat komen en je merkt dat je daardoor in een andere modus komt. Je hoeft het niet allemaal zelf te bepalen. Je laat je graag op sleeptouw nemen. Je drijft mee op de eb en vloed van het leven. Je ervaart meer samenhang en je vermoedt een grote adem die ons allen lucht en liefde inblaast.

Je kunt niet altijd zo leven: ruim en open en met een wachtend hart. Maar af en toe kan het geen kwaad. In de advent bijvoorbeeld.

(Otheo.be, photo by Anton Danilov on Unsplash)