Uitbollen

16 september 2026

Toen ik dit schreef, kwam de zeldzame kanker van Margriet Hermans net in het nieuws. De vooruitzichten zijn slecht. Maar de reactie van Margriet treft me: ‘Ik heb een fantastisch leven gehad, vol liefde, vriendschap en plezier. Een leven om met veel dankbaarheid op terug te kijken.’

Margriet is 72. De gemiddelde leeftijd voor vrouwen ligt tegenwoordig bij ons rond de 85. Margriet krijgt dus niet helemaal waar ze ‘recht’ op heeft. Maar zo kijkt ze er zelf gelukkig niet tegenaan. Al zal ze wellicht ook even stevig gevloekt hebben toen ze de diagnose kreeg.

Zou ik sereen naar mijn einde wandelen als ik nu zoiets te verwerken zou krijgen? Ik zeg wel regelmatig dat ik een mooi leven heb gehad en dat meen ik. Mijn kinderen kunnen verder zonder mij. Als je boven de 70 overlijdt, is dat niet meer echt dramatisch. Al kan het toch heel verdrietig zijn voor je partner, je kinderen en kleinkinderen.

Met twee ouders die allebei hoogbejaard werden, is mijn perspectief nogal vertekend. Toch hoop ik dat ik nog wat jaren kan meedraaien. Dat ik kan doen wat lukt en genieten van al het moois dat overal te rapen valt, ook als je oud bent. Als de last van de ouderdom gaat wegen, wil ik proberen daar zo goed mogelijk mee om te gaan: me aan te passen, hulp in te schakelen, me te schikken in mijn kleinere wereld. Ik wil ook leren leven met verlies van mogelijkheden. En proberen dat niet als onleefbaar te ervaren.

Als het kan, wil ik elke dag van mijn leven blijven leven. Ik wil er niet vroeger uitstappen omdat ik misschien zoveel dingen niet meer zelf kan doen. Of omdat ik heel wat dingen niet meer helemaal besef. Want het leven is mooi en ik wil er geen dag van missen. Laat mij maar zachtjes uitbollen.

(Adem-Tocht sept. 2026, photo by Michelen Studios on Unsplash)