Voor de bus gegooid

19 december 2025

Auteurs hebben een zwaar leven. Dat heb ik aan den lijve ondervonden na de publicatie van mijn boek ‘Hoe word ik een leuk oud mens?’ Er kwamen veel interviews in kranten en tijdschriften allerhande. Zoiets is altijd leuk. Maar meestal kwam er dan ook een fotograaf op de proppen, die mij als ‘leuk oud mens’ wilde vereeuwigen. Dat was minder evident.

De ene wilde mij in een dunne jurk in de februarikou in mijn stadstuintje. De andere liet mij poseren heel dicht bij de rand van een vijver. Iemand anders nam mij mee naar een Unescosite en liet mij op een waterput klauteren, waarbij ik in allerlei houdingen op de rand moest balanceren. (Die foto’s heb ik overigens nooit te zien gekregen en ze zijn ook nergens verschenen.) Nog een andere fotograaf bracht me naar een speeltuin en liet me vrolijk door de zandbak ploeteren en huppelen over een stel ongelijke houten paaltjes. En in plaats van angstvallig naar mijn voeten te mogen kijken, vroeg ze mij om naar de lens te glimlachen.

Ik heb het allemaal braaf gedaan. Alleen toen een fotograaf me vroeg om jolig mijn boek in de lucht te gooien, heb ik geweigerd. Zoiets doe ik nooit en dus wilde ik zo ook niet in een blad staan. Maar verder plooide ik me naar de wensen van alle fotografen. Soms met gevaar voor eigen leven. Zoals onlangs, toen iemand wat beweging in zijn foto’s wilde en me voor een rijdende bus liet poseren. Als auteur word je dus soms letterlijk voor de bus gegooid.

Het is tot nu toe allemaal goed afgelopen. Want zolang ik het kan navertellen, is er niets aan de hand. Ik klaag niet. Alles voor de goede zaak 😉

Foto Lieven Dewitte