Woorden van goud

2 januari 2026

Spreken is zilver, zwijgen is goud, zegt het spreekwoord. Maar in mijn langer wordende leven heb ik vaak ervaren dat woorden juist heel belangrijk kunnen zijn.

Er zijn natuurlijk woorden en woorden. Small talk die alles dichtpraat en het wezenlijke niet aan bod laat komen, is inderdaad schadelijker dan stilte. Maar een dapper en eerlijk woord op het goede moment, kan heel bevrijdend werken.

Een lerares die zegt dat je ergens goed in bent en je zo een duwtje in de rug geeft dat je leven kan bepalen.

Iemand die – tegen de heersende opvattingen in – iets als onrechtvaardig benoemt, waardoor er weer lucht komt voor de slachtoffers.

Iemand die de pijn durft te benoemen ook als er geen kant-en-klare oplossing is. Pas als iets onder woorden is gebracht, kunnen mensen er samen iets aan proberen te doen. Of het samen verdragen en elkaar vasthouden.

Woorden kunnen niet zomaar de werkelijkheid veranderen. Je begint niet opeens van iemand te houden als je de woorden ‘ik hou van jou’ uitspreekt. Maar juist door ze uit te spreken maak je duidelijk – voor jezelf en voor de ander – hoeveel iemand voor jou betekent.

Er zijn wijze woorden die mensen ooit tegen me hebben gezegd, die ik me nog altijd herinner, ook al zijn zij ze al lang vergeten.

Er zijn warme woorden, die rust en verbinding brengen op plekken van escalatie en ruzie. Meeleven met vrienden kan op veel manieren.

En er zijn woorden, soms niet meer dan klanken en een toon, die troosten. Dat zijn woorden die je nodig hebt bij eindeloos huilende baby’s of paniekerig verwarde bejaarden of radeloze mensen van elke leeftijd. Ze horen bij zachte gebaren en aanrakingen, een arm om een schouder, een dikke knuffel. Dan maakt het zelfs niet uit wat je zegt, als je maar iets zegt dat je nabijheid bevestigt.

Er zijn dus wel degelijk gouden woorden.

(Ademtocht dec. 2025, photo by Alexandra on Unsplash)