Supporters
7 september 2025
Er is aan mij een geweldige supporter verloren gegaan, en daar ben ik pas onlangs achter gekomen.
7 september 2025
Er is aan mij een geweldige supporter verloren gegaan, en daar ben ik pas onlangs achter gekomen.
21 juli 2024
Je knipt een stuk van een uit de kluiten gewassen kamerplant. Je zet het in een glaasje met water. In het licht, maar niet in de zon. Af en toe draai je het een kwartslag om het niet scheef te laten groeien. Dan wacht je. Een week. Of nog iets langer.
5 mei 2024
De kat van een van onze iets verdere buren is weg, lezen we in de buurtapp. Met een foto van hun charmante lapjeskat vragen ze ons om mee uit te kijken. Ze zijn ongerust: het dier is al oud en zit misschien ergens vast.
28 maart 2024
Na de mis van Palmzondag lopen we over de stoep met een bosje palmtakjes in de hand. We kruisen een zwarte man die ook zo’n bos van dezelfde takjes met zich meedraagt. Blijkbaar komt hij uit een andere kerk.
27 november 2022
De naamopgave van de vormelingen is in onze parochie een feestelijk moment. Het gebeurt in de zondagsmis. De ouders en ook heel wat familieleden zijn erbij.
11 september 2022
Samenzijn met een heleboel eensgezinde mensen, daar gaat iets vanuit. De verwachtingsvolle gezichten om je heen, de bereidheid om samen te applaudisseren, het gedeelde ideaal dat bereikbaarder dan ooit lijkt, het is zelfs een beetje verslavend.
8 mei 2022
Buiten is het nog licht, maar in de kerk schemert het al. We zijn met een stuk of twaalf van de parochie samengekomen rond de synodale weg. Net als zoveel parochies overal willen we erbij stilstaan en ertoe bijdragen.
21 juni 2020
Mijn huisarts opent de deur van zijn kabinet en stopt meteen nadrukkelijk zijn handen in zijn broekzakken. Ik schiet in de lach achter mijn mondmasker: hij was altijd een man van forse handdrukken bij het begin en het einde van het consult. ‘Mijn broekzakken zijn al helemaal versleten’, grapt hij.
10 maart 2019
De kop is eraf. Aswoensdag is voorbij en een voor een rijgen de vastendagen zich aan elkaar, als een grijs peloton. ‘Bij de katholieken legt iedereen zijn eigen aandachtspunten’, hoor ik internetpastor Nicolas Sintobin vertellen in een mooie bijdrage op de radio. ‘Er zijn heel weinig algemene regels over wat je wel of niet moet […]
25 februari 2019
Zware stenen versjouwen vraagt een ongelooflijke inspanning. Maar we doen het nog steeds.
27 januari 2019
Onlangs vergaderden we in onze parochie over de liturgie. Voordat we aan de agenda begonnen, bracht onze pastoor ons even in herinnering wat het uitgangspunt was van waaruit we hierover samenkwamen: elkaar liturgie gunnen.