Het einde van de roerloosheid
11 maart 2026
De winter is overstag. Overal priemen er groene scheutjes tevoorschijn.
Elke dag zie ik zoveel merkwaardige dingen, dat ik er wel over moet schrijven. Om beter te begrijpen wat er gebeurt. Om verbanden te zien met vroeger of verder. Welkom om mijn gedachten te lezen en erop te reageren!
11 maart 2026
De winter is overstag. Overal priemen er groene scheutjes tevoorschijn.
8 maart 2026
Onlangs liepen mijn man en ik over een zonovergoten plein in onze stad, toen er opeens een mevrouw een microfoon van de vrt onder onze neus stak.
6 maart 2026
Lang geleden had mijn kleinzoon bij ons thuis een knuffel in de vorm van een hemelsblauwe olifant, met een slappe, zachte slurf. Hij noemde hem ‘Kantoor’ en dat vonden wij allemaal hilarisch. Pas nu begrijp ik wat er wellicht achter die naamgeving zat.
4 maart 2026
Het is jeugdboekenmaand. ‘Kijk, ik heb een wiebeltand!’ zegt een fiere kleuter me als ik de klas binnenkom met mijn boek onder de arm. Hij demonstreert het met wijdopen mond.
1 maart 2026
In de volgende vastenweek komt er een nieuw geestelijk werk van barmhartigheid op mijn bordje te liggen: lastige mensen geduldig verdragen.
27 februari 2026
Een kennis staat op enkele maanden van haar pensioen. Ze heeft een fijne job waar ze al werkt sinds ze 23 was. ‘Het is niet te geloven, al die jaren zijn echt voorbijgevlogen’, zegt ze.
25 februari 2026
Stel dat je een dag lang mocht incarneren in een van je vele keukengereedschappen. Wat zou je kiezen?
22 februari 2026
Als iemand mij op de vingers tikt omdat ik iets verkeerd zie of doe, schiet ik vaak spontaan in de verdediging en word ik nijdig op de boodschapper. Wat denkt hij of zij wel?
20 februari 2026
Hoe ouder ik word, hoe meer ik het gevoel heb dat de wereld elke ochtend weer nieuw is.