Treingenoegens
4 november 2026
Ik word altijd een beetje lyrisch van reizen met de trein. Wellicht doe ik het niet vaak genoeg om vast te lopen op de mankementen van stakingen of afgeschafte treinen en verdwenen stations.
Elke dag zie ik zoveel merkwaardige dingen, dat ik er wel over moet schrijven. Om beter te begrijpen wat er gebeurt. Om verbanden te zien met vroeger of verder. Welkom om mijn gedachten te lezen en erop te reageren!
4 november 2026
Ik word altijd een beetje lyrisch van reizen met de trein. Wellicht doe ik het niet vaak genoeg om vast te lopen op de mankementen van stakingen of afgeschafte treinen en verdwenen stations.
1 november 2026
‘Zo, hier ben ik weer met een doos chrysantjes’, zeg ik tegen mijn ouders. ‘Vinden jullie de kleuren mooi?’
28 oktober 2026
Als je een voor een je potten met bloeiende planten naar binnen haalt, tot je huis zo vol staat als de serre van het tuincentrum.
25 oktober 2026
Hoe gastvrij zijn wij echt als geloofsgemeenschap? Dat is een vraag die ik me stelde na afloop van een vergadering van onze parochie.
21 oktober 2026
Het is zonnig dit najaar, maar de nachten worden koud. De geraniums op mijn vensterbank bloeien uitbundiger dan ooit.
18 oktober 2026
Je zou denken dat ik met mijn studie- en beroepskeuze wel iets moet hebben met oneindigheid. Toch vind ik het moeilijk om uit te kijken over de zee.
14 oktober 2026
Mensen leven van gewoontes. Iets doen op geregelde tijdstippen biedt houvast en vaak ook iets om naar uit te kijken.
11 oktober 2026
Het leven is verreweg het grootste geschenk dat we hebben gekregen. Als ik een strofe zou mogen bijschrijven aan het Zonnelied van Franciscus zou ik het hebben over Moeder Leven, die ons allemaal bezielt.
4 oktober 2026
Onlangs was het weer ‘Dag van de Ouderen’. Dat is altijd een beetje dubbel, want over wie gaat het dan eigenlijk?