Mandarijntje
14 december 2023
Ik koester mijn ene kunstje.
Elke dag zie ik zoveel merkwaardige dingen, dat ik er wel over moet schrijven. Om beter te begrijpen wat er gebeurt. Om verbanden te zien met vroeger of verder. Welkom om mijn gedachten te lezen en erop te reageren!
12 december 2023
Veel van mijn vriendinnen zijn oneindig veel liever dan ik. Ze leven mee met alles wat er om hen heen gebeurt en voelen zich steevast aangesproken om mensen op allerlei manieren te helpen.
10 december 2023
Op een tentoonstelling over Josef Hoffmann worden we opnieuw geconfronteerd met een fenomeen dat bijna vanzelf voor een aangename gemoedsrust zorgt: het Gesamtkunstwerk.
5 december 2023
Het is koud en donker hier, na drie weken zonneschijn en warmte in Australië. Maar na enkele dagen bibberen zie ik toch weer de schoonheid van afgevallen bladeren, van kale takken, van kerstverlichting die echt het verschil maakt in donkere dagen.
3 december 2023
Wie heeft ooit bedacht dat een kerk een gebouw moet zijn dat hoger is dan de huizen eromheen? Dat je slechts tot God kunt komen door omhoog te kijken?
1 december 2023
‘Door de week spreken we Engels met elkaar. Maar in het weekend, dan spreken we Nederlands.’ Dat zeggen mijn Vlaamse pleegzoon en zijn Nederlandse vrouw, die al bijna 18 jaar in Australië wonen. Ik ben verwonderd.
29 november 2023
Ik begin het inmiddels gewoon te worden: overal waar je komt in West-Australië, word je door iedereen aangesproken.
26 november 2023
In het land van onze tegenvoeters loopt niemand ondersteboven. Dat kan ik met de hand op mijn hart bevestigen.
23 november 2023
We maken een wandelingetje op het terrein van het woonzorgcentrum. Mijn moeder in de rolstoel en ik te voet erachter.