Tijd voor mezelf
18 juni 2024
Je hoort het ongeveer iedereen verzuchten of er toch minstens onuitgesproken van dromen: ik wil eindelijk eens wat meer tijd voor mezelf.
Elke dag zie ik zoveel merkwaardige dingen, dat ik er wel over moet schrijven. Om beter te begrijpen wat er gebeurt. Om verbanden te zien met vroeger of verder. Welkom om mijn gedachten te lezen en erop te reageren!
18 juni 2024
Je hoort het ongeveer iedereen verzuchten of er toch minstens onuitgesproken van dromen: ik wil eindelijk eens wat meer tijd voor mezelf.
16 juni 2024
In alle mogelijke situaties hoor je mensen zwaaien met de instructie bij het zuurstofmasker: ‘Zet eerst je eigen masker op en pas daarna dat van je kinderen.’
13 juni 2024
Even het aanrecht in de keuken opruimen. Dat zieltogende bieslookplantje zal ik best in ons tuintje zetten. Met de andere hand gooi ik nog gauw een vuile handdoek in het mandje-voor-spullen-die-naar-de-kelder-moeten.
11 juni 2024
‘Het is alsof de natuur ons dwingt om in te binden. Ze zegt stop. Genoeg’, zegt een van de telers.
9 juni 2024
Een vader is een ander mens dan een moeder. Vaders hebben vaak langere benen. Daar kan een klein kind zich heel goed aan vastklampen.
6 juni 2024
Bij het binnenstappen van het kapelletje in onze buurt wijst kleindochter Eva naar een lelijk schilderijtje. Daarop staat Jezus afgebeeld met een uitgestreken gezicht en opgeheven rechterhand. Zijn wijsvinger en middelvinger houdt hij gestrekt rechtop.
4 juni 2024
Toen wij – vooraan in de twintig – lang geleden ons rijtjeshuis kochten, lachten mensen ons vrolijk uit. Zes slaapkamers, wat wilden we daarmee gaan beginnen?
2 juni 2024
Soms twijfel ik er al eens aan of er wel genoeg mensen van goede wil zijn. Er is zoveel onrecht en bedrog, nietsontziende hebzucht en wreedheid. Elke dag worden we gebombardeerd met de bewijzen daarvan.
30 mei 2024
Iemand heeft iets gewonnen. Een sporttrofee, een film award, een onderscheiding. Hij of zij wordt geïnterviewd door een sympathieke journalist. Die vraagt: ‘Hoe voelt het nu je dit gewonnen hebt?’ En dan volgt een antwoord dat je al ruimschoots van tevoren met je ogen dicht kunt voorspellen.
28 mei 2024
Onlangs at ik nog eens radijsjes, op een boterham met zachte kaas. Dat was lang geleden. Het bracht me terug naar mijn kinderjaren, waar ik naast mijn vader aan tafel in de lente vaak zo’n kleurige boterham at, net als hij.