Tussen niet meer en nog niet
8 oktober 2020
Mijn nichtje van twaalf heeft eindelijk haar plechtige communie gedaan. Het was uitgesteld van het voorjaar, toen de kerken dicht waren, tot vorig weekend.
Elke dag zie ik zoveel merkwaardige dingen, dat ik er wel over moet schrijven. Om beter te begrijpen wat er gebeurt. Om verbanden te zien met vroeger of verder. Welkom om mijn gedachten te lezen en erop te reageren!
8 oktober 2020
Mijn nichtje van twaalf heeft eindelijk haar plechtige communie gedaan. Het was uitgesteld van het voorjaar, toen de kerken dicht waren, tot vorig weekend.
6 oktober 2020
Een vriendin wil afspreken om samen te lunchen. ‘Maar heb jij niet te veel werk?’ vraagt ze.
4 oktober 2020
Deze week vierden we het feest van de drie aartsengelen: Michael, Rafael en Gabriel. Zoals dat vaak gaat bij engelen, passeerden ze bijna geruisloos.
1 oktober 2020
De beste herinneringen die ik aan mijn vader heb, zijn van toen we samen een herbarium aanlegden. Jarenlang waren we daarmee bezig. Op elke wandeling speurden we vooral naar de struiken en de plantjes in de berm, tot wanhoop van mijn moeder.
29 september 2020
Naar aanleiding van een artikel over de 100ste verjaardag van het tijdschrift Zonneland, herinnerde ik me opeens hoe ik als kind gefascineerd was door een reclame in dat blad die me tot op vandaag is bijgebleven. Het was een reclame voor Signal-tandpasta, met de kenmerkende rode carrouselstrepen.
27 september 2020
Het is nog vroeg in de ochtend. Verstrooid raap ik een flyer op die uit mijn brievenbus is gevallen. ‘Het credo van de moderne mens’ staat er bovenaan.
24 september 2020
Lang geleden was er in onze wijk een buurtpostkantoortje. De benedenverdieping van een hoekhuis, met twee loketten, waarvan er slechts één open was. Bijna altijd zat daar Magda.
22 september 2020
In het park met mijn kleinzoon valt het me een paar keer op: hij ziet alles wat klein is veel beter dan ik. Het begint al als ik hem geconcentreerd bezig zie met een verdord eikenblad.
20 september 2020
Elke dinsdagnamiddag praat ik met drie andere dames een uur lang in het Frans. Kwestie van het miserabele peil van mijn roestige schoolfrans een beetje op te poetsen.
17 september 2020
Je beseft pas hoe diep je land in je lichaam zit, als je elders bent. Zo was het heel verwarrend toen ik voor het eerst de avond zag vallen in Afrika.